In Concrete Jungle

330.

M. listopada 07, 2016 5

''Aby zdobyć wielkości, człowiek musi tworzyć, a nie odtwarzać''

Czasami mam taki okres w blogowaniu, że nie potrafię pisać. Każde słowo które przeleję na ''kartki'' bloga wydaje mi się totalną bzdurą. Już od bardzo dawna nie napisałam żadnego tekstu z którego byłabym zadowolona i który chciałabym Wam pokazać. Nie wiem czym to jest spowodowane. Obawiam się, że moje szczęście i kreatywność nie idzie w parze z sensownym pisaniem... W tak trudnych momentach dla mojego pióra przypominam sobie o tym, że kiedyś chciałam zostać dziennikarką (było to niedawno) i zastanawiam się jak moje życie zawodowe by wyglądało w takim momencie. Zapewne skończyłabym pisać ambitne artykuły i musiała zacząć pisać coś w stylu ''Nie śpię bo trzymam kredens...'' , bo przecież z czegoś trzeba żyć. Po tych kilku tygodniach a nawet miesiącach bez pisania mogę śmiało powiedzieć, że ze wszystkiego można wyjść z wprawy. Jak ktoś przestaje ćwiczyć na siłowni i zaczyna jeść niezdrowe rzeczy to jego efekty szybko uciekają w las, prawda? Tak samo jest z pisaniem. Jeśli nagle przestaje pisać to z dnia na dzień jest mi coraz trudniej wrócić do tego. Najlepszym przykładem na to co najtrudniej mi się w życiu zaczyna jest nauka i dieta. Zaczynam i zaraz kończę (szybciej naukę kończę niż dietę). Teraz do tych dwóch rzeczy doszło pisanie. Mam nadzieję, że ten wpis będzie oznaczał mój powrót z wakacji od pisania :)

Fot. Ola Górecka

Ramoneska - H&M
Sweter - Second Hand
Spodnie - ZARA
Torebka - PaulinaSchaedel

329.

M. listopada 02, 2016 2

''Jesteśmy najlepszymi przyjaciółkami bo za dużo o sobie wiemy''

Fot. Izabela Dembińska

328.

M. października 26, 2016 6

''Utrzymuj wysokimi:

swoje szpilki,

swoją głowę

i swoje wartości''

Sukienka - ROMWE
Zegarek - GUCCI

327.

M. października 21, 2016 8

5 lat IN CONCRETE JUNGLE !

Czy noga w gipsie może być inspiracją i natchnieniem do tworzenia? Jak się okazuję może! 5 lat temu wpakowałam się w gips. Była to dziwna sytuacja ponieważ nie miałam złamanej nogi i w sumie nie potrafię nawet tego wytłumaczyć jak moja dolna kończyna się w tym znalazła #typowaRyznar . Kiedy tak leżałam parę dni z ''białą zbroją''' na nodze i przechodziłam najgorszy czas w moim życiu powstał mój blog. W momencie kiedy nie chciało mi się nawet wychodzić z domu (nie tylko przez dwie kule) podjęłam jedną z fajniejszych decyzji w moim życiu. Założyłam ''In Concrete Jungle'' :)

21 października 2011 roku powstała moja mała ''Betonowa Dżungla''. Przez te pięć lat nie tylko mój blog się bardzo rozwinął ale również ja sama. Moja kreatywność przez ten cały okres czasu miała wzloty i upadki. Moja waga skakała momentami jak szalona ale przecież kilogramy nie są najważniejsze w życiu ;) Moje niektóre stylizacje nigdy nie powinny ujrzeć światła dziennego a niektóre sesje zdjęciowe powinny zostać usunięte tuż po zgraniu na komputer ;) Te wszystkie rzeczy zapisywały się tutaj a Wy mogliście oglądać moją przemianę. To jest nawet całkiem zabawna historia jak nuda może przerodzić się w pasje! Blog jest moją ogromną pasją i miejscem w którym mogę być sobą i spełniać swoje wszystkie pomysły. Co roku życzę sobie tego samego abym nigdy nie przestała być kreatywna i realizowała swoje pomysły dużo szybciej !

Wielu z Was jest ze mną od samego początku za co bardzo bym chciała podziękować! Jesteście moją motywacją do pracy! Każdy komentarz, wiadomość oraz rozmowy z Wami na żywo są dla mnie na wagę złota! ''Betonową Dżunglę'' tworzę prosto z serca dlatego tak bardzo się cieszę, że tak pozytywnie to wszystko jest odbierane. Cieszę się, że moi czytelnicy są kulturalni i szczerzy :) Dobrze wiemy jak w dzisiejszych czasach jest ciężko o kulturę w internecie...

Mam nadzieję, że będzie Was tutaj coraz więcej a każdy wpis będzie jeszcze lepszy od poprzedniego! Z całego serca jeszcze raz Wam dziękuję! W szczególności mojej Mamie, rodzinie, fotografom oraz moim wspaniałym przyjaciołom! Jesteście najlepsi i nie zastąpieni! Doceniam Waszą cierpliwość i brak marudzenia kiedy słyszycie ''Zrób mi zdjęcie'' :D !